Misja

Człowiek jest Tajemnicą, a psychoterapia może być etapem w Jego rozwoju...

W e w n ę t r z n a   s i ł a
...poszukiwanie prawdziwego Ja i akceptacja tego co jest...

Droga do znalezienia prawdziwego Ja prowadzi poprzez uważne życie, akceptację teraźniejszości, przyjęcie daru życia, a także własnej biedy i bezradności. Kontakt z sobą i własnym ciałem polega na doświadczaniu pojawiających się uczuć, myśli, lęków, nawykowych zachowań, reakcji somatycznych na różne życiowe zdarzenia. Życzliwe spojrzenie na siebie powoduje obniżenie napięcia i tworzy przestrzeń do wprowadzania oczekiwanych zmian zgodnych z wartościami człowieka. Akceptacja trudnej prawdy o sobie staje się przejawem mocy i oddaniem siebie - momentowi, wydarzeniu, Osobie. W relacji terapeutycznej człowiek poszukuje odpowiedzi na pytania: Co się ze mną dzieje? Co jest dla mnie ważne? Dokąd idę? Z kim idę?  

I n t e g r a c j a
...zespolenie w całość i zharmonizowanie części...

Integracja w psychoterapii obejmuje całego człowieka: jego procesy psychiczne (myśli, emocje), zachowania, odczucia w ciele (cielesne Ja), a także wymiar duchowy (relację człowieka z Bogiem). Ważne! Pracuję nie tylko z chrześcijanami, ale również z osobami o innym światopoglądzie. Czasem doświadczenia zapiasne w ciele, emocjach czy myślach są sprzeczne i wykluczające się wzajemnie. Osobisty wzrost polega na asymilacji tego co wyparte, poszerzeniu świadomości na temat sposobów doświadczania siebie i innych, czy mechanizmów swojego funkcjonowania. Człowiek zmierzając do integracji, potrafi się zatrzymać, pozwala sobie na przeżywanie różnych emocji i podejmuje celowe działania, przez co powiększa zakres osobistej wolności, akceptacji i odpowiedzialności.

I n s p i r a c j a   ż y c i o w a 
...kochać z otwartymi oczami...

Integracja wewnętrzna składa się na tożsamość człowieka i otwiera go ku drugiemu - wyraża się w relacji, poczuciu wdzięczności, autentyczności i miłości. Człowiek dotyka granic swoich i Innego w obszarze wolności, interpretacji rzeczywistości, niedoskonałości i odmiennych wartości. Zaspokaja własne potrzeby lub z nich świadomie rezygnuje, uwzględniając jednocześnie dobro drugiej osoby. Zaciekawia się otaczającym go światem, rozwija się, działa i bierze odpowiedzialność za swoje różne decyzje, zarówno te dobre, jak i złe. 

"Poznanie siebie bez poznania Boga rodzi rozpacz, zaś
poznanie Boga bez poznania siebie rodzi pychę" /Pascal/

P s y c h o t e r a p i a,  w a r t o ś c i   c h r z e ś c i j a ń s k i e